“ใส่รองเท้าแต่ขับรถทำไมต้องโดนปรับ” เรื่องนี้อาจเคยมีประเด็นผุดขึ้นมาหลายครั้งกับคนขับรถใหญ่ ซึ่งจะต่างกับคนทั่วไปที่ขับขี่รถยนต์ที่สามารถใส่รองเท้าแตะหรืออะไรก็ได้ แต่สำหรับโชว์เฟอร์ที่ขับรถขนส่ง รถบรรทุก และรถโดยสารหรือรถรับจ้างสาธารณะ ที่ต้องมีหน้าที่ขับรถให้ปลอดภัยและป้องกันอุบัติเหตุที่อาจเกิดแล้วนั้น จึงมีมาตรการให้ผู้ขับขี่เหล่านี้ต้องแต่งกายตามที่กฎหมายกำหนด ซึ่งมีข้อที่ห้ามใส่รองเท้าแตะ หรือบังคับให้ใส่รองเท้าหุ้มส้นรวมอยู่ด้วย

โดย พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 มาตรา 102 บัญญัติไว้ว่า “ผู้ประจำรถหรือผู้ขับรถ ต้องแต่งกายให้เรียบร้อย ตามที่กำหนดในกฏกระทรวง ต้องปฎิบัติตัวดังต่อไปนี้คือ 1.จะต้องสวมเสื้อเชิ๊ตคอพับแขนยาวหรือแขนสั้น ชายเสื้ออยู่ในกางเกง 2.เสื้อคอแบะปล่อยเอว แขนสั้น 3.กางเกงขายาวแบบสุภาพ 4. ต้องสวมรองเท้าหุ้มส้นหรือหุ้มข้อ” หากฝ่าฝืนมีโทษปรับไม่เกิน 5,000 บาท ตามมาตรา 127

ส่วนข้อกฎหมายของ กรมการขนส่งทางบก ตามประกาศกฎกระทรวง เกี่ยวกับข้อกำหนดเครื่องแต่งกาย เครื่องหมาย ประวัติคนขับ บัตรประจำตัวคนขับรถ และการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์รับจ้าง พ.ศ.2555 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 ( 15 ) แห่ง พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ.2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.รถยนต์ ( ฉบับที่ 13 ) พ.ศ.2547 อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการ เกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 32 มาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 และมาตรา 43 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รมว.กระทรวงคมนาคม ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ 1.ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดเครื่องแต่งกาย เครื่องหมาย ประวัติคนขับรถ บัตรประจำตัวคนขับรถ และการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์ สาธารณะ พ.ศ.2548

ข้อ 2.ในขณะขับรถรับจ้าง คนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร ต้องแต่งกายให้สะอาด สุภาพเรียบร้อยและรัดกุมด้วยเครื่องแต่งกายดังต่อไปนี้

  1. เสื้อเชิ้ตคอตั้งหรือคอพับ แขนยาวหรือแขนสั้น ไม่มีลวดลาย การสวมเสื้อให้สอดชายล่างของเสื้ออยู่ภายในกางเกง ยกเว้นเสื้อที่โดยสุภาพไม่ต้องสอดชายล่างให้อยู่ภายในกางเกง
  2. กางเกงขายาวไม่มีลวดลาย
  3. ร้องเท้าหุ้มส้นหรือหุ้มข้อ นิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการ อาจกำหนดแบบของเครื่องแต่งกายคนขับรถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจรให้แตกต่างไป จากเครื่องแบบของเครื่องแต่งกายตามวรรคหนึ่งได้ แต่ต้องเป็นแบบที่สุภาพเรียบร้อย และเหมาะสมกับการปฎิบัติหน้าที่ โดยนิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการ ต้องแจ้งแบบของเครื่องแต่งกายนั้น ให้กรมการขนส่งทางบกทราบ

ส่วนรถยนต์นั่งส่วนบุคคล และรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคล ที่ไม่ใช่เป็นรถจักรยานยนต์รับจ้างสาธารณะกฎหมายไม่ได้กำหนดเรื่องกายแต่งกายที่เข้มงวด เหมือนกับรถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์รับจ้าง เพียงแต่ผู้ขับขี่ต้องแต่งกายให้สุภาพ และเหมาะสมกับการขับรถยนต์และรถจักรยานยนต์

โดย…น้าเช