โดย…คุณชลากร เศรษฐบัณฑัต

นานแสนนานเหลือเกินที่ไม่ได้เขียนคอลัมน์ “รถใหญ่ในสายตาผู้หญิง” คิดถึงพี่ๆ ทุกคนนะคะ

ที่หายไป…ก็ไม่ได้หายไปไหน เพียงแค่แว่บไปตั้งหลักว่า อยากจะเขียนแนวใหม่ จะเขียนยังไงให้มีประโยชน์กับผู้อ่านมากที่สุด และเขียนยังไง โฟกัสแบบไหนให้ไปสู่ผู้อ่านได้คลิกมาอ่านแล้วชอบ

ความคิดก็จะวนๆ เวียนๆ ไปๆ มาๆ ว่า จะเขียนไงดี จะทำยังไงดี คิดไม่ออก…ไม่มีไฟในการเขียนเลย อารมณ์มันไม่มา เขียนไม่ออก บ่นๆ ๆ ๆ ๆ ต่างๆ นาๆ

…จริงๆ จุดเริ่มต้นของการเขียนคอลัมน์ของแคท คือแคทต้องการจะพูดจะแชร์เรื่องราวของตัวเองที่มีต่อรถบรรทุก และรถเพื่อการพาณิชย์ในทุกรูปแบบ ผ่านสายตาของผู้หญิงคนหนึ่งที่คลุกคลีอยู่ในวงการนี้มาตั้งแต่เด็กๆ จนคอลัมน์นี้มีชื่อว่า  รถบรรทุกในสายตาผู้หญิง ” และถ่ายทอดตัวตน แชร์ประสบการณ์ของตัวเอง ตามสถานที่ที่ตัวเองได้ไป หรือที่ตัวเองชื่นชอบ

… แต่เมื่อเวลาผ่านไป แคทได้เขียนคอลัมน์เพิ่มมากขึ้น ถ่ายทอดมากขึ้นผ่านคอลัมน์นี้ ทำให้แคทเริ่มมองเห็นในสิ่งที่แคทเขียนไปว่า แคทต้องมีการเปลี่ยนแปลงได้แล้ว ต้องเปลี่ยนวิธีการเขียนสักอย่าง

แต่คิดยังไง ก็คิดไม่ออกจะเขียนยังไงดี จนทำให้ไม่ได้เขียนมานานแสนนานขนาดนี้นี่หละค่ะ ฮ่าๆ

และแล้ว สวรรค์ทรงโปรด อยู่มาวันหนึ่งแม่สาวรถบรรทุกอย่างดิชั้นที่ถือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งทางโลก และทางรถบรรทุก แต่ทางธรรมนั้น แทบจะไม่มีโอกาสได้ไปสัมผัสเลย ก็ได้สะพานบุญจากเพื่อนคนหนึ่งที่เอ่ยปากชวนไปปฎิบัติธรรม

นางคนนี้เค้าชวนแคทมาหลายครั้งแล้วแหละค่ะ แต่แคทก็ยุ่งและปฎิเสธตลอด มาครั้งนี้บอกตัวเองเลยว่า ลองก็ลอง… เพื่อที่จะได้หาอะไรใหม่ๆ ทำดูบ้างก็ได้ …แบบด้ายยยย ยาวๆ ในใจอะค่ะ ฮ่าๆๆ ในใจก็คิดแล้วคิดอีกว่า คนอย่างเราจะได้ไรไม๊ จะไหวป่ะ

….และแล้วแม่สาวรถบรรทุกอย่างดิชั้นก็ไปโผล่อยู่ที่สถานปฎิบัติธรรมแห่งหนึ่ง ที่ จ.ลพบุรี เป็นคอร์สสั้นๆ ใช้เวลาเพียงสามวัน ใช่ค่ะ ไปค่ะ ไปจริงๆ ค่ะ ฮ่าๆ ไปถึงก็ดึกค่ะ

พอถึงเพื่อนบอกว่าเริ่มปฏิบัติธรรมเช้ามืดนะ รีบนอนเลย เพราะต้องตื่นทำวัตรตีสาม กรี้ด….สิ คิดว่าปฎิบัติธรรมที่รีสอร์ทคงจะชิวๆ สายๆ เน้นสายธรรมชาติชิวๆ สปาๆ หึๆ นางก็แค่ไม่บอกทั้งหมดเพราะบอกหมดนางรู้ว่า ไม่มาแน่ ฮ่าๆ

และแล้วเดย์วันก็เริ่มขึ้น..ตีสามค่ะ เมื่อเริ่มวันแรกน้องแคทก็ยังนะ สติสตังยังไม่มี ทางโลกก็ยังตัดไม่ขาด คิดฟุ้งไปเรื่อยๆ จนมาวันที่สอง วันที่เราต้องฟังเทศน์ แผ่เมตตา และเดินจงกลม เท่านั้นแหละ น้องแคทก็ได้อะไรมาเยอะเลยค่ะ พี่ๆ ฟังไม่ผิดค่ะ แคท ฟังเทศน์ แผ่เมตตา เดินจงกลม ไม่ใช่ขายรถบรรทุก ขับรถบรรทุก เปลี่ยนเกียร์เท่ห์ แบบปกติ ฮ่าๆๆ

.. อะๆ กลับเข้าเรื่อง… จากที่แคทไปครั้งนี้ แคทได้อะไร แคทคิดอะไรได้บ้าง แคทว่าได้อยู่หลายตอนนะ เช่น ตอนที่เค้าให้แผ่เมตตาให้คนที่เราไม่รู้จักที่อยู่ข้างหน้าเรา พระท่านพูดว่า เราเคยเป็นผู้ให้ที่แท้จริงไม๊? ในใจแคทก็คิดว่าอื้อ! เราก็ชอบให้นะ ก็ให้อยู่นะ… แล้วพระท่านก็พูดต่อว่า เราลองหัดให้โดยไม่หวังผลตอบแทนสิ ให้คนที่อยู่ข้างหน้าเรา ให้แผ่จิตให้เค้า และใช้สายตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ ใช้ใจพูดแทนว่า ขอให้เค้าได้พบแสงสว่าง ให้เค้าหมดทุกข์ในใจ และให้เค้าได้อะไรกลับไปจากการมาปฎิบัติธรรมในครั้งนี้ ถึงแม้ว่าตัวเราเองจะไม่ได้อะไรเลยก็ตาม ….”

มาถึงจุดนี้เลยทำให้แคทนึกและมีสติคิดได้ว่า นี่สิ… คือการให้ที่แท้จริง ต้องไม่หวังผล และไม่ใช่เพื่อตัวเอง แคทได้อะไรหลายๆอย่างนะ แต่แคทอาจจะไม่สามารถเขียนออกมาเป็นคำพูดที่จะบอกพี่ๆ ผู้อ่านได้หมด แต่สิ่งที่แคทได้แน่ๆ และได้นำมากลับมาใช้ในการเขียนคอลัมน์นี้ต่อ และตอบคำถามที่คิดมาตลอดจะเขียนยังไงให้ได้ประโยชน์แก่ผู้อ่านมากที่สุด

จริงๆ แล้ว แคทก็แค่เขียนด้วยใจ ด้วยเจตนาที่ดี ด้วยความตั้งใจที่จะให้ และใช้ธรรมะเข้ามาช่วยให้แคทมีสติมากขึ้น นึกถึงคนอื่นมากขึ้น แค่นี้แคทก็กลับมามีกำลังใจ มีแรงจูงใจที่จะเขียนแล้วถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆ ให้พวกพี่ๆ และงานสายรถบรรทุกต่อๆ ไปละค่ะ

แคทก็ยังคงเขียนแบบที่เป็นตัวแคทนะ แต่จะปรับเปลี่ยนให้ดีขึ้นนะค้า… แต่รับรอง ยังจะเฟี้ยวฟ้าว ไฟแรงเฟอร์! ไม่ให้เสียความเป็นสายเลือดลูกหลานรถบรรทุกแน่นวลค้า ฮิๆๆ

รอบนี้อาจจะมาแปลกหูแปลกตาไปหน่อย แต่ลองสัมผัสความแปลกใหม่ที่ดีนี้กันดูนะคะ มันจะช่วยให้ความรวดเร็ว ความไม่หยุดนิ่ง ความเร่งรีบของเราจะนิ่งและเย็นลงได้ ไม่มากก็น้อย

ไม่แน่นะคะ พี่ๆ ผู้อ่าน BUS & TRUCK อาจจะเป็นผู้เปลี่ยนวงการรถบรรทุกนี้ไปเป็นรถบรรทุกสายธรรมะที่ทุกคนไม่มีวันลืมพวกเราเลยก็ว่าได้นะค้า ฮ่าๆ

แล้วฝากติดตามตอนหน้าด้วยนะคะว่า น้องแคทจะเอาไรใหม่ๆ แปลกๆ แบบคาดไม่ถึงมาเขียนให้อ่านอีก ฮ่าๆ แล้วพบกันค่ะ

 

 

กดติดตาม เพื่อรับข่าวสารหรือความเคลื่อนไหวในแวดวงนี้ก่อนใคร 

https://www.facebook.com/busandtruckexpo/

https://line.me/R/ti/p/%40eci6103k

https://www.busandtruckmedia.com/